دیروز یا فرض  کن به افق شما پریشب با دوستی که این جا مثلا مدتی کتابدار بوده سری زدم به کتابحانه  یو -سی -ال- ای( دانشگاه کالیفرنیا ) یعنی تنها به دو کتابحانه ازمجموع چند کنابخانه اش . کنابها به ردیف و میزهای مطالعه آماده جا به جا مبان قفسه هاو کاغذ و قلم ( یعنی مدادهای کوناه یکنواحت ) دم دست در چندین طبقه حتی دستشویی و آب خوریهای نقلی وایضا ً رفرشمنت ( یا همان شکلات و بیسکویت و نوشابه خودمان) و حتی فضای آزاد برای عربده کشیدن . دانشجو باید مرض داشته باشد که به کاری غیر از درس و تحقیق بپردازد. 

گفتند مجموعه کتابهای کتابخانه هایش از ۱۴ میلیون می گذرد. برای یک لحظه از ذهنم گذشت آیا ما در کل کتابخانه های ایران این مقدار کتاب داریم؟ 

می گفتند یعنی همان دوستی که خودش مدتی این جا خدمت کرده می گفت ساختمان یکی از کتابخانه های این دانشگاه که به منرله مخزن اصلی است روی ریل قرار دارد تا از تکانهای زلزله های مهیبی که  این جا می آید در امان باشد . دست کم فاجعه پل کالیفرنیا هنوز از یادها نرقته است.  

دیدم هنوز رایانه نتوانسته است از حرمت کتاب چیزی کم کند.